Wesselien

Nog volop in de therapie nadat ik verleden jaar mijn heup heb gebroken. Pijnlijk en vooral een lang proces om van te herstellen maar ik doe nog steeds dagelijks mijn best. Maar je beseft je dan ook dat alleen echt alleen is.

Al een tijdje gebeuren er nare dingen in mijn leven, mijn moeder in het ziekenhuis, mijn dochter in scheiding en ga zo maar door. Ik ben inmiddels enkele jaren alleenstaand en zou het heel tof vinden om een leuke man te leren kennen die mij wel ziet zitten als zijn partner.

Ik mag dan bejaard zijn maar mijn kutje verlangt nog dagelijks naar een hete piemel. Met u wil ik graag een avondje doorbrengen, een heet avondje wel te verstaan en dat mijn vriend mag meekijken hoe u me neukt.

Voor mij ligt een heel nieuw hoofdstuk, het hoofstuk van niet meer werken, het is een hoofdstuk waar ik jaren naar heb uitgekeken. Dit hoofdstuk wil ik niet alleen lezen, van mij mag daar een eerlijke lieve en sociale man ook een rol in spelen.

Maak erg graag reizen, boek dan meestal een bus reis en wordt zo ergens heen gebracht en ook weer terug naar huis. Beter is het leven niet zou je denken. Maar zelf eens ergens heen rijden, of met de trein en gewoon het avontuur aangaan lijkt mij ook geweldig.

Ben een aantal jaar geleden naar het mooie België gekomen voor de liefde, maar niet lang daarna was de liefde over. Dus ik voel mij soms best alleen hier in het mooie land.

Ben eigenlijk nog steeds zo gek als dat ik jaren geleden was, en mijn kleinkinderen zijn er ook gek op. Maar daar haal ik zelf niets meer uit, in de zin van het in de avond ook leuk en een beetje gek hebben.

Nooit gedacht dat ik mij hier aan zou wagen, maar de eenzaamheid drijft mij hiertoe.

Misschien zijn er mannen van mijn leeftijd die ook de stap op deze site hebben gezet, en ik kan daarop alleen maar hopen. Want iets van een maatje of vastigheid zou ik wel erg leuk vinden.

Doe het nu wel iets rustiger aan, ik heb vroeger genoeg dingen gedaan die een normaal mens nooit zou doen. Maar nog steeds ga ik bijna geen uitdaging uit de weg. Dus wat is die van jou in het leven?

De grond is onder mijn voeten weg geslagen, mijn man heeft mij een ultimatum gesteld. Als ik niet 30 kilo afval gaat hij de echtscheiding aanvragen. Het gekke is dat hij zelf ook vrij dik is, hij weegt 135 kilo. Ik verplicht hem niet om af te vallen, ik weet mij nu geen raad. Moet ik voor hem afvallen of moet ik mijzelf blijven, dat is de vraag waar ik zelf nog geen antwoord op weet.

Als je ouder wordt doe je geen dingen meer zoals je 20 bent. Ik weet niet of dat ook helemaal voor mij klopt. Ja ik ga niet meer naar een discotheek natuurlijk maar af en toe een dansje moet toch kunnen in het leven?